Bir globaliz ki bizden iceri

26/04/2011 § Leave a comment

Globally ours olan biricik THY’mizin evlenme teklifi temali ‘oricinal’ reklam girisiminde sizi -cakmasyonlugu haricinde – neyin rahatsiz ettigini tam kestirememis miydiniz? Imdadiniza hic vakit kaybetmeden bizzat THY kosuyore! Nilden melodilerle kulaklarimizin pasini silen; AMA’ya ihtaf edilmis bu reklam filminde, icimizin yaglarini eriten bir seslendirmeyle THY marsi soyleyen bir grup Etiyopya halki sayesinde ogreniyoruz ki; hic birimizin s.klemedigi bir takim yerlere THY sefer filan duzenleyip ucmakta, hatta buna lutfetmekle yetinmeyerek bu ucra vatanlarin kozmetik ve kisisel bakim sektorlerine de paha bicilemez katkilarda bulunmakta…

It sucks to suck globally diyecegim, ama cumledeki global, sozlukteki global’dan en az ‘en uzak ulkenin en uzak kosesi’ kadar uzak olacak.

Advertisements

‘Before & After’lar bitmez

21/12/2010 § Leave a comment

5 yıl önce :

– Bugün ne giydin?

+ Defol git pis sapık !%?*&

 

5 yıl sonra:


PVSD

30/08/2010 § Leave a comment

Daha acik olmak gerekirse, Post Vacation Stress Disorder. Daha da acmak gerekirse… hmm, gerekir mi gercekten?!

Agustos sonu itibariyle (tabii 2010 stratejik tatiller senesi isimli satranc oyunumuzda Zafer Bayrami – Ramazan Bayrami bileskesinde, sonu toplam 15 gunluk tatile cikan bir kapanis hamlesi savurmadiysaniz sayet) bu yaz tatili kontenjaninizi doldurmus olmalisiniz. Tabii eger yukaridaki parantez sizi kapsiyorsa, su an derhal kendinizden utanip serin sulara atlamaniz ve sinir katsayimizla oynamayi kesmeniz gerekiyor!

Ey tatili bitenler! Sizinle ise su hisleri paylasiyoruz. Belki sarkastik dokunuslarla aglanacak halimize bitter bitter gulmeyi basarabilirsek halimiz daha az acinasi olabilir diye dusunuyorum:

Tatilin bittigi siz de ilk sundan anladiniz degil mi? Pazar gecesi gelmek bilmeyen uykunuzdan. Donus yolu ne kadar surmus, ne derece acili olmus, eve kacta girmis olursaniz olun… Gozleriniz otel odasi olmayan bir yerde kapanmayi reddetmedi mi, soyle bir sorun kendinize… Ayrica 24 saat once, su an uyuyor olmaniz gereken sirada kacinci birayi devirmekte oldugunuzu hatirlayin. Sonuncu olmasi kucuk bir olasilik.

Pazartesi sabahi sendromu ise tatil donusunde paha bicilemezdir. Pazar uyumayi basardiginiz saat ile ters orantili guzellesen bu sendrom, son birkac gunde azicik unutmaya baslamis oldugunuz hayat gercegi  #1 : trafik ile katmerlenecektir. Bunun tek iyi yani ise vardiginizda caninizdan yeterince bezmis olup gunun cilesinin geri kalanina en hizli tarafindan bagisiklik kazanmis olmanizdir.

Tatilin bittiginin en aci gostergelerinden biri gunluk kafein aliminizdaki ani degisimdir. Tatilde ictiginiz su, kola, limonata, muhtelif alkolsuz ve alkollu frozen’lar, bira, sarap, vokta, raki… En kokos tatilcinin elinde bile Starbucks latte goremezsiniz.

Az oncesine kadar elektrik diregine tutunuyormus izlenimi veren saclariniz, surdugunuz rengin 2 ton koyusu kivamina gelmis tirnaklariniz, kumlarda eselenmekten ojelerinin yarisi ucan ayak parmaklariniz sadece bir tatil beldesindeyseniz mazur gorulebilir – ki bunu da fazla zorlamaniz tavsiye edilmez. Flip-floplarin icindeki tozlu ayaklar, sadece plajdan otele yuruyorsaniz havali bir goruntudur.

Onunuzdeki koca gune sadece ve sadece yuzunuzu yikayip uzerinize bir bikini ve pareo gecirmek suretiyle hazir olmak luksu malesef sadece tatile aittir. Dunya uzerindeki kadinlarin muhtemelen en az %90’i yalnizca bir tatil gunu deniz kiyisinda esnerken gonlunce rimelini farini ve maskarasini dusunmeden gozlerini kasiyabilmektedir. Tam bir hafta boyunca goz makyaji cikarmaya ugrasmadan uykuya gidebilmek tatili ozlemek icin tek basina neden kabul edilmektedir.

Gunler boyunca ayni plaj cantasini takmak, ayni terliklerle gezmek, ayni sapka ve gozluklerle gunesten sersemleyen yuzunuzu ve saclarinizi kapatmak, beach show yapmaya gitmediyseniz gunduzleri ayni birkac bikini ve plaj elbisesini kombinleyip kombinleyip giymek yalnizca tatildeyseniz size yakisiyor gibi gelir. Sehirde bir hafta boyunca ayni elbise ve parmak arasi terliklerle gezmeyi hayal edemezsiniz, etmemelisiniz de.

Ornekleri cogaltmak mumkundur. Tabii bu yaraya tuz basmaktan baska bir seye yaramayacaktir. Eylul gelmistir. Maskarayi cekip latte’yi alarak is yoluna koyulma vaktidir.

Boy, that sucks!

Cilgin kadinlardan uzakta

27/07/2010 § 5 Comments

Bazen, dusunmeniz gerekir. Bazen ise mumkunse zerre kadar dusunmeden edebilmeniz. Bunlardan birini yeterince yapmadan bunyenizdeki dengeyi muhafaza edebiliyorsaniz, size ancak ‘inanmiyorum’ diyebilirim. Zira dusunmek ve dusunmemek – en az olmak ve olmamak kadar muhim olduklari gibi – birlestiklerinde hayatinizda belki ilk kez matematik dersinde karsiniza cikmis olan ‘evren’e de esitlenen kumelerdir. Dahasi, dusunmemek butunuyle dusunmenin edilgenliginde varligini surdurdugunden kapsayan kumeler ile de karsi karsiyayiz. 1st grade is back! Malesef aradan 10 ve kusur bir takim yillar gecti, klavyeye gectik, mertlik bozuldu, yan yatmis U kapsama isareti kayboldu. Tam yeriydi, halbuki…

Dusunmemeye ayrilacak zaman dilimi icin ici bos, dibi delik dunyamizda secenek gani gani zaten …degil mi? Mesela cizgi film izleyebilir, gunluk gazetelerin her gecen gun bir boy buyuyen puntolar ile Cesme ve Bodrum’dan bildirdiklerini okuyabilir, kafanizi bogazli sandaletin sahsi cirkinlik skalanizin neresinde durdugu gibi detaylara yorabilir, eskiden soap opera dedikleri bir takim dizileri ne kadar takip edebildiginizi test edebilir, hic bir sey yapamazsaniz kendinizi bir kisim ‘yeni’ medyada kesintisiz yazili ve goruntulu demecler vermeye adayabilirsiniz. Bu arada ben de bu cantadan istiyorum!!! Ve katiliyorum – herkesin yazar oldugu yerde okur kalmaz. (Ben cantanin sahibesini kendi yazdiklarimdan daha cok okuyorum, o ayri. Ve konumuz degil.)

Hatta her zamanki gibi, konumuzu coktan sasirdik bile. Halbuki ben az once Mad Men‘i izlemistim. Cilgin adamlar – ve yanlarinda adamlarin halt ettigi daha cilgin kadinlar – beni dusunmemek ve dusunmek adina dusundurmustu. Kapsayan kume bir kez daha beni de cemberinin icine almisti. Yasadigin aciyi unutmanin, oncesindeki mutlulugu unutmanin, sirf o aci ya da mutlulugun urunu oldugu icin cocugunu unutmanin, hatta acina da mutluluguna da besik oldugu icin prensiplerini ve daha once bildigin kendini utunmanin gercekten mumkun olup olmadigini dusunmustum. Anlasilan yine fazla dusunmusum… gossip girl’den fazla sasmamali…

(xoxo, i love gossip girl by the way)

Bu lost baska lost

19/04/2010 § Leave a comment

Yazmadan gecen koca bir ay. Mart’ta pek bir kazma kurek yakmamistik derken bizi faka Nisan bastirdi. Yine ne oldugunu anlamadan gecen haftalar, cok var diye azimsayip sonunda daima azi kalan zamanlar, hakikaten adina yarasir sekilde olu dogan deadline’lar, onceleri ugramayip artik basimdan eksik olmayan yatili misafirim uyku.  Bu sonuncusu postu iyice serdi, gozumden akmalara doyamadi; bitmek bilmiyor. Artik neredeyse her bir gece orta yerinden yirtilmadan az evvel bilincimi teslim etmis, cnbc-e’nin re-run’larina gecemeden koltukta ruyalarimin re-runlarina dogru yol almaya baslamis oluyorum desem; aldatmaca olmayacak. Nihayet uykusuzluktan oleyazmayan annesinin kizi moduna gectim, lakin annem bu kez de izlemek yerine karsima alip uyudugum icin TV ekranindan nem kapmakta! Anne, Lost’un karsisinda uyuyorum ama onun sondan bir onceki bolumunu, hayatiminin sondan bir onceki gununden daha az hatirladigimi galiba soyleyemeyeceghim! o_O.

Bir baska ucleme: Izlemek / Seyretmek / Bakmak

11/03/2010 § Leave a comment

Sorun su ki, su an film izliyorum. Yani tam su an reklam izliyorum ama TV ekranina ‘baktigim’ takriben son 20 dakikadir bu yaziyi yazmayi dusunmek, bu yaziyi yazmak, baska yazilara goz atmak, baska kanallara goz atmak seklinde ve bunlarla sinirli kalmayan yan islerim var. Gidip geliyorum; bir evin icinde, bir beynimin icinde. Gozlerim ekrana kilitli, ama aklim arkada bir yerlerde guzel Turkce’min izlemek / seyretmek / bakmak eksenindeki nuans farklarinin icinde kaybolmus… Aklimin bir kismi yarin ne yapariz, kalani ise bugun neden boyle yapik derdinde…

Oysa simdi yapmak gereken basit, en az filmin, filmlerin adi kadar: Yumurta. Sut. Bal. Sadece tadini cikarmak. Gereken sey de basit, ve hepimize gerekiyor: Biraz dikkat. Biraz sabir. Biraz agirdan almak. Sakin olmak. Zaman. Bir seyin tadini, kendi zamaninda cikarmak. Ne dun, tadi henuz yok iken, ne de yarin, tadi kalmadiginda.

Bütün kızlar toplandık

02/02/2010 § Leave a comment

ve bu sezon annemizin karnından puantiyeli çoraplar içinde doğduğumuza kanaat getirdik.

Where Am I?

You are currently browsing the daha gider bu category at Muhtelif Hikayeler.